Beste Ernest en familie,
Onder deze moeilijke omstandigheden zal kerst wederom niet zo zijn als jullie zo dolgraag zouden willen. Het is niet voor te stellen, maar ik probeer me in te leven in jullie situatie.
Machteloos, maar niet zonder kracht.
Eenzaam, maar toch ook samen.
Uitzichtloos, maar niet zonder hoop.
Eens komt die dag waarnaar we allen uitkijken.
Eens komt de waarheid uit het donker naar voren.
We doen ons best, ook in deze dagen voor kerst.
Ik wens jou, Ernest en je gezin alle kracht toe en ik wil een gedicht met jullie delen, geschreven door iemand die weet wat het is om onschuldig vast te moeten zitten.
Pim
Als de zon,
Onze diepste angst,
Is niet dat we onmachtig zouden zijn,
Onze diepste angst betreft juist,
Onze niet te meten kracht.
Niet de duisternis maar het licht in ons,
Is wat we het meeste vrezen
We vragen onszelf af,
Wie ben ik wel
mezelf briljant, schitterend,
Begaafd, geweldig te achten?
Maar waarom zou je dat niet zijn?
Je bent een kind van God,
Je dient de wereld niet,
Door jezelf klein te houden.
Er wordt geen licht verspreid,
Als de mensen om je heen,
Hun zekerheid ontlenen aan jouw kleinheid,
We zijn bestemd om te stralen,
Zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie Gods,
Die in ons is te openbaren,
Die glorie is niet slechts in enkelen,
Maar is in ieder mens aanwezig,
En als we ons licht laten schijnen,
Schept dat voor anderen,
De mogelijkheid hetzelfde te doen,
Als we van onze diepste angst bevrijd zijn,
Zal alleen onze nabijheid,
Anderen bevrijden.
Nelson Mandela
Laatste reacties